گزیده گفتارهای نیچه

• برای سعادت فرد و جامعه، مبارزه با تنبلی باید یک وظیفه ی همگانی باشد.
• آدمی هرچه بیشتر خود را راه برد، دیگران کمتر او را راه خواهند برد.
• وقتی به کاری مصمم شدی، دیگر درهای شک و تردید را از هر سو ببند.
• بشر موجودی ست که باید بر خود غلبه کند.
• بسیار سخن گفتن از خویش، بسا راهی برای پنهان داشتن خویش باشد.
• ما بازمانده ها و پس مانده های بشریت نیستیم. هنوز بسا چیزها می تواند از ما برآید که منش آدمی را دگرگون می سازد.
• تنها کسی تحول ایجاد می کند که بتواند احساس کند آنچه می بیند خوب نیست.
• آرامش مدام نیز کسل کننده است. گاهی طوفان هم لازم است.
• بشر درنده ترین موجودی ست که در طبیعت وجود دارد.
• کسی که با هیولا ستیز می کند، باید مراقب باشد که خودش به یک هیولا تبدیل نشود.
• فریب ظاهر را مخورید، حتی صدیق ترین افراد نیز ممکن است خیانت کنند.
• فریب بهار را نخود، تابستان و پاییز و زمستانی هم هست.
• به هنگامی که انسان در گیر و دار کار ملال آور و بیش از اندازه پر مسئولیتی است، شاد ماندن هنر کوچکی نیست.
• به خویش متکبر مباش، مرغان دیگری هم هستند که بالاتر می پرند.
• ما تنها برای خودمان متولد نمی شویم، تولد ما به همه ی کسانی که بعدها در زندگی ما ظاهر می شوند مربوط می شود.
• هر آنچه شکستم دهد و مرا درهم بکوبد، دست آخر قوی ترم می سازد.
• درد و رنجی که مرا می شکند، تراشی ست که به الماس می دهند.
• آن که پرنده نیست، نباید بر پرتگاه ها آشیان سازد.